LEKTURY I OPRACOWANIA.

"Ogniem i mieczem" - Henryk Sienkiewicz.
"Quo Vadis" - Henryk Sienkiewicz.
"Krzyżacy" - Henryk Sienkiewicz.
"W pustni i w puszczy" - Henryk Sienkiewicz.
"Chłopi" - Władysław Reymont.
"Faraon" - Bolesław Prus.
"Potop" - Henryk Sienkiewicz.
"Iliada" - Homer.
"Pan Tadeusz" - Adam Mickiewicz.
"Syzyfowe prace" - Stefan Żeromski.
"Nad Niemnem" - Eliza Orzeszkowa.
"Lalka" - Bolesław Prus.
"Mistrz i Małgorzata" - Michaił Bułhakow .
"Przedwiośnie" - Stefan Żeromski.
"Wesele" - Stanisław Wyspiański

Powrót do strony głównej.

Molier (1622-1673)

Molier (właśc. Jean Baptiste Poquelin) to najwybitniejszy komediopisarz francuski, także aktor i dyrektor teatru. Przedstawiciel klasycyzmu francuskiego.

Życiorys:

W 1643 r. założył w stolicy, wspólnie z M. Bejart, teatr, który wkrótce zbankrutował. Po 12 latach wędrówek po prowincji z trupą objazdową osiadł w 1658 r. na stałe w Paryżu, gdzie zdobył sławę, poparcie króla oraz opinię niebezpiecznego libertyna.

Twórczość:

Uprawiał komedię, w obrębie której stworzył wzorce realistycznej komedii psychologicznej i obyczajowej. Jest autorem widowisk farsowych, komedii heroicznych i komediobaletów. Połączył w nich tradycję rodzimej farsy ludowej z elementami włoskiej commedia dell'arte i klasycznej sztuki komicznej (Arystofanes).

Molier wierzył w skuteczność nauczania ze sceny - jego utwory mają charakter dydaktyczny. Komedie jego odznaczają się niezwykłą różnorodnością i najwyższymi walorami artystycznymi.

Prezentując galerię wiecznych typów ludzkich, dawał zarazem satyryczny obraz francuskiej obyczajowości XVII w. - ośmieszał salonową przesadę ("Pocieszne wykwintnisie", wyst. 1659), niezrozumienie życia rodzinnego ("Szkoła mężów", wyst. 1661, "Szkoła żon", wyst. 1662), hipokryzję i zakłamanie dewotów ("Świętoszek", wyst. 1664), wielkopańską pozę arystokratów ("Don Juan", wyst. 1665), okrutną pogardę światowców wobec ludzi uczciwych i prostolinijnych ("Mizantrop", wyst. 1666), manię gromadzenia bezużytecznych bogactw ("Skąpiec", wyst. 1668).

Molier przepoił swą twórczość głębokim humanizmem - mimo goryczy i pesymizmu wierzył w rozum ludzki i zdolność przezwyciężania zła oraz opowiadał się za wolnym i godziwym wyborem własnej drogi.