Poeta i tłumacz. Pochodził z rodziny inteligenckiej o dużych tradycjach patriotycznych.
Legionista, brał udział w kampanii 1920 r. W dwudziestoleciu międzywojennym zbliżył się do kół
lewicy, głównie KPP, i choć nie wstąpił do partii, brał udział w wielu akcjach prowadzonych przez
KPP, a nawet przebywał dwa miesiące w więzieniu, aresztowany z całym zespołem
"Miesięcznika Literackiego" (1929-1931).
W 1939 r. znalazł się jako ochotnik poszukujący swej jednostki wojskowej we Lwowie.
Aresztowany przez NKWD, przebywał w więzieniach we Lwowie, w Moskwie i Saratowie.
Zwolniony we wrześniu 1941 roku, zatrzymał się w Kujbyszewie, gdzie współredagował pismo
"Polska", następnie wstąpił do armii Andersa i wraz z nią ewakuowany przebywał na Bliskim
Wschodzie. W 1943 r. pracował w Jerozolimie jako redaktor techniczny pisma "W drodze".
W 1945 r. wrócił do kraju. Związał się z obozem lewicy marksistowskiej, próbował nawiązywać do
tonu swojej twórczości sprzed wojny. W tych latach powstały - ze wspomnień wojennych
i tułaczki - najpiękniejsze zbiory wierszy: "Bagnet na broń" i "Drzewo rozpaczające", cenzurą
objęte były jednak aż dotąd jego wiersze więzienne, tzw. lwowskie. Przez lata usiłowano
wtłoczyć Broniewskiego w wąskie ramy poety-lewicowca sławiącego przemiany ustrojowe
w Polsce Ludowej. Jednak jest to twórczość niezwykle różnorodna, o czym może świadczyć
fakt, że znalazł się w niej zarówno wiersz "Słowo o Stalinie", jak i przemilczana przez lata
antystalinowska "Rozmowa z historią".